ادب ، يا بر احكام علم نزد غلبهء حال و هجوم معرفت در تلوينات ايشان . پس هرگاه متمكّن شوند ، مىشناسند صحّت « 1 » علم ظاهر را در طور علم ، و صحّت حال و معرفت را در طور حال و معرفت ؛ پس متحزّن مىشوند از براى چيزى كه فوت شده است از ايشان از تسليم از براى علم ايشان ، و شتاب ايشان در اعتراض بر خداى تعالى . و اين ذنوب احوال است ، اكثر آن از مواجيد اصحاب تلوين است ، و ايمن نيستند مثل آن ارباب تمكين نيز ؛ پس بايد كه اتّقا و پرهيز كند از خداى تعالى حقّ اتّقاى او را ؛ و از اين جهت است كه فرمود پيغمبر « 2 » عليه السّلام « 3 » كه : « إنّه ليغان على قلبي ، و إنّي لأستغفر اللّه فى اليوم سبعين مرّة » « 4 » .

--> ( 1 ) . اصل : صحبت . ( 2 ) . ك : - پيغمبر . ( 3 ) . ك : صلّى اللّه عليه و آله و سلّم . ( 4 ) . با اندكى تفاوت در : بحار الأنوار ، ج 17 ، ص 44 ؛ ج 25 ، ص 204 ؛ الجامع الصغير ، ج 1 ، ص 103 ؛ صحيح مسلم ، ج 8 ، ص 72 ؛ ج 4 ، ص 2075 ؛ مسند احمد بن حنبل ، ج 2 ، ص 282 و النهاية ( ابن اثير ) ، ج 3 ، ص 180 .